The Big Mac index: Value meal | The EconomistBig Mac kostar 650 íslenskar krónur sem reiknast yfir í rétt rúmlega 5 bandaríska dollara miðað við gengið í dag.
Það setur okkur einhverstaðar á milli Danmerkur og Svíþjóðar.
Fyrir nokkrum vikum síðan rakst ég á grein á
NYTimes.com um auglýsingar í bloggum. Þ.e.a.s þegar bloggarar eru að auglýsa voru án þess að taka það beint fram.
Síðan rakst ég á þetta blogg:
Veröld TobbuTitill bloggfærslunar er slagorð fyrir vöruna sem hún er að plögga:
"Vertu "Hot" í útilegunni"
og bloggið er byggt á frásögn sem er eflaust tilbúningur:
"Lenti í ógeðisveseni í sólbaði um daginn - glossinn sem ég var með brann inn í varirnar á mér!"
Þetta vekur tvær spurningar. Hvað ætli hún sé að fá mikið af svona vörusýnishornum fyrir að plögga vöruna?
Ætli það sé nóg til að teljast tekjuskattskylt?

Vefsíður eins og Facebook ganga á auglýsingatekjum. Ég las það í bók að einn af helstu kostum þess að auglýsa á síðum eins og Facebook sé hvernig hægt er að nota upplýsingar um notandann til að stýra auglýsingum inn á áhugasvið hans. Þannig myndi maður sem hefur mikinn áhuga á útivist fá auglýsingar frá Intersport og Útilíf og maður sem hefur áhuga á gullfiskum fá auglýsingar frá Dýraríkinu.
Ef svo er gæti verið gaman fyrir notendur að rýna í það hvers konar auglýsingar eru að birtast þeim á Facebook í von um að það veiti einhverja dýpri innsýn inn í netpersónuleika þeirra.
Síðan getur vel verið að ég sé eitthvað að misskilja þetta.

Í fréttablaðinu í dag birtist meðfylgjandi auglýsing frá Hreyfingu sjálfstæðissinna í Evrópumálum. Texti hennar er eftirfarandi:
Það þarf engan snilling til að sjá að 3 atkvæði af 350 í ráðherraráðinu vigta ekki mikið í ESB.“
Ísland fengi 3 atkvæði af 350 í ráðherraráðum þar sem mikilvægustu ákvarðanirnar eru teknar - og 5 atkvæði af 750 á ESB þinginu í Brussel. Því minni sem þjóðin er, því meiri er skerðing sjálfstæðis. Ísland yrði líklega eins og hreppur á jaðri stórríkisins.
Brynja Björg Halldórsdóttir, formaður UVG á höfuðborgarsvæðinu.
Ég myndi halda að það þyrfti engan snilling til að sjá að þetta getur ekki verið svona einfalt. Hvernig myndu þá lönd eins og Danmörk, Írland, Litháin, Slóvakía og Finnland samþykkja að fá bara 7 atkvæði í ráðherraráðinu hvert? Nú þegar Evrópusinnaðir stjórnmálamenn hafa fengið meðbyr virðist sem upphrópunaráróður verði meira áberandi. Það á við báða aðila.
Hér má finna upplýsingar um ráðherraráðið, skipulag þess og starf. Hvað varðar atkvæðagreiðslu að þá eru nokkur mál sem þurfa öll samþykkt atkvæði en í flestum málum þarf meirihluta til tvo-þriðju hluta atkvæða. Einhverjar útfærslur eru eflaust á þessu. Ég gat ekki, í fljótu bragði fundið neina umræðu um þetta á
www.heimssyn.is þrátt fyrir auglýsinguna.
Oft hefur maður heyrt þann áróður að "hvert atkvæði skipti máli". En miðað við þessa röksemdafærslu hér að ofan má eins segja að atkvæði Súðvíkinga hafi ekki skipt neinu máli í síðustu Alþingiskosningum.
Fannst áhugavert að bera saman fyrirsagnir mbl og Vísis vegna fundar Gunnars Snorra Gunnarssonar, sendiherra Íslands í Kína, í kínverska utanríkisráðuneytinu í gær.
Á mbl:
Mótmælum komið a framfæri við sendiherraÁ Vísi:
Sendiherra Íslands í Kína tekinn á teppið